”W Nord Clinic znajdą Państwo skoordynowany zespół specjalistów, którzy zatroszczą się o dzieci od chwili ich urodzenia aż do wejścia w dorosłość.”

Jako Rodzice mogą Państwo zapewnić swoim pociechom maksymalną ochronę i zdrowy rozwój poprzez stosowanie szczepień ochronnych. Należy pamiętać, że szczepienie jest niczym innym jak treningiem układu odpornościowego przed walką z bakteriami i wirusami, z którymi dziecko może zetknąć się w przyszłości. Uzyskana w ten sposób odporność jest naturalnym mechanizmem działania układu immunologicznego jednak wiąże się z o wiele mniejszym ryzkiem powikłań niż kontakt ze zjadliwym drobnoustrojem.
Uzyskanie odporności na drodze szczepienia jest znacznie bezpieczniejsze niż następstwa choroby zakaźnej.
O podaniu szczepionki każdorazowo decyduje lekarz po zebraniu wywiadu i kwalifikacji dziecka do szczepienia. Pediatra poinformuje Cię o szczepieniach obowiązkowych, zalecanych a także o możliwości wystąpienia odczynów poszczepiennych.

Należy pamiętać aby na wizytę zabrać ze sobą kartę szczepień oraz książeczkę zdrowia dziecka.
Kwalifikacja do szczepienia jest ważna 24godziny, a szczepionkę może podać jedynie wykwalifikowany personel medyczny.
Istnieją bardzo nieliczne przeciwskazania do szczepienia. W razie jakichkolwiek wątpliwości nasi pediatrzy udzielą Ci wyczerpujących informacji na temat szczepień i ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi.

Szczepionki skojarzone 6 w 1 lub 5 w 1
Infanrix Hexa / Infanrix IPV+Hib

Zastosowanie tych szczepionek umożliwią realizację programu szczepień przy mniejszej liczbie iniekcji, są lepiej tolerowane przez dzieci oraz wywołują mniej działań niepożądanych niż tradycyjne szczepienia wymagające aż 3 wkłuć.
Szczepionka 6 w 1 uodparnia dziecko na błonicę, tężec, krztusiec, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu B, natomiast szczepionka 5 w 1 uodparnia na wyżej wymienione oprócz WZW B.
Szczepionki te wbrew panującej powszechnie błędnej opinii nie przeciążają układu odpornościowego bardziej niż pojedyncze, co wiąże się z mniejszą zawartością antygenów.

Szczepionki przeciw meningokokom
Bexsero / Menveo

Zakażenia meningokokowe są wywoływane przez bakterie – dwoinki zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Na zakażenie meningokokami narażeni są wszyscy, niezależnie od płci czy wieku. Jednak najczęściej chorują dzieci w wieku od 3 miesięcy do 1 roku życia.
Najbardziej niebezpieczna jest inwazyjna choroba meningokokowa (IChM), która obejmuje zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub sepsę. Rozwija się bardzo szybko, jest obarczona wysoką śmiertelnością i trwałymi powikłaniami. Każdego roku na świecie odnotowuje się ok. 1,2 mln przypadków IChM, z których 135 000 prowadzi do zgonu.
Dzieci do 1 roku życia najlepiej zaszczepić przeciw meningokokom serogrupy B, ponieważ w tej grupie wywołują one najwięcej zakażeń. Następnie powinno się je doszczepić przeciw meningokokom C. Jeżeli planowane są podróże zagranice, zamiast szczepienia przeciw meningokokom serogrupy C, najlepiej podać szczepionkę chroniącą przeciw czterem serotypom meningokoków – A, C, W135 oraz Y.
Szczepionka Bexsero- przeciwko menigokokom typu B
Szczepionka Menveo- przeciwko menigokokom typu A, C, 135, Y

Szczepionki przeciw pneumokokom
Prevenar 13

Zakażenia pneumokokami występują we wszystkich grupach wiekowych, ale najbardziej narażone są małe dzieci do 2 lat i osoby starsze powyżej 65 lat. Pneumokoki coraz częściej stają się oporne na antybiotyki, są jedną z głównych przyczyn zachorowalności i umieralności dzieci na świecie, co roku umiera ponad 1,5 mln osób z powodu zakażeń pneumokokowych, z tego ok. 1 mln z powodu zapaleń płuc.
Pneumokoki wywołują ciężką w przebiegu Inwazyjną Chorobę Pneumokokową oraz powszechnie występujące zakażenia nieinwazyjne, w tym zapalenie ucha środkowego i zakażenia górnych dróg oddechowych. Są też najczęstszą przyczyną pozaszpitalnego zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Jeżeli nawet chore dziecko uda się wyleczyć, mogą pozostać trwałe następstwa zakażenia, takie jak upośledzenie umysłowe, niedosłuch i głuchota, napady padaczkowe ale również trudności w koncentracji i nauce.

Szczepionka przeciw rotawirusom
Rotarix

Rotawirusy są najczęstszą przyczyną ostrych biegunek zakaźnych u dzieci do 5 roku życia, Szczepienia nie chronią w pełni przed zakażeniem, ale są bardzo skuteczne w zapobieganiu przed hospitalizacją. Z tej roli szczepionka wywiązuje się znakomicie – chroni 85-98% szczepionych dzieci przed hospitalizacją z powodu biegunki rotawirusowej.
Wystarcza zaledwie 2-3 dni aby w wyniku silnych wymiotów, gorączki oddawania wielu wodnistych stolców doszło do poważnego odwodnienia dziecka, gwałtowny i burzliwy przebieg infekcji u niemowląt może prowadzić do odwodnienia, które jest niebezpieczne dla życia. Ponieważ wymioty często uniemożliwiają nawadnianie doustne, pozostaje hospitalizacja i dożylne podawanie płynów i niezbędnych elektrolitów.
Szczepienie składa się z 2-3 dawek podanych doustnie w odstępie przynajmniej 4 tygodni.

Szczepionka przeciw ospie wietrznej
Varilrix

Ospa wietrzna jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez wirus ospy wietrznej i półpaśca. Najczęstszym źródłem zakażenia jest bezpośredni kontakt z chorym lub droga kropelkowa.
W większości przypadków ospa wietrzna przebiega łagodnie, jednak u 2-6% chorych mogą wystąpić groźne powikłania. Do najczęstszych powikłań należą zakażenia bakteryjne skóry, które mogą powodować powstanie szpecących blizn, objawy neurologiczne (zapalenie móżdżku, mózgu, czy opon mózgowo-rdzeniowych) oraz ostra małopłytkowość. Do rzadszych powikłań należą: zapalenie nerek, mięśnia sercowego, stawów, nerwu wzrokowego czy porażenie nerwu twarzowego.
W Polsce jest dostępna szczepionka przeciw ospie wietrznej zawierająca żywy pozbawiony zjadliwości szczep wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV- varicella-zoster virus). Skuteczność tej szczepionki jest bardzo wysoka, przekracza aż 95%.

Szczepionka przeciw błonicy, tężcowi , krztuścowi i Polio
Boostrix Polio

Szczepienie przypominające (tzw. booster) przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis osób w wieku od 4 lat.
Do czasu wprowadzenia masowych szczepień błonica była przyczyną częstych epidemii, cechujących się wysoką śmiertelnością. W latach pięćdziesiątych XX wieku w Polsce rejestrowano ok. 40 000 zachorowań i 3 000 zgonów rocznie. Sytuacja radykalnie zmieniła się po wprowadzeniu powszechnych szczepień ochronnych w 1954 r. Błonica, określana też jako dyfteryt, krup lub dławiec, jest ostrą i ciężką chorobą zakaźną, wywoływaną przez bakterie zwane maczugowcami błonicy. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub nosicielem.
Tężec jest chorobą układu nerwowego, spowodowaną działaniem toksyny tężcowej (neurotoksyny) wytwarzanej przez laseczki tężca (z łac. Clostridium tetani). Każde zranienie niesie ryzyko zakażenia bakteriami tężca, zwłaszcza, gdy rana ulegnie zanieczyszczeniu brudem, ziemią lub odchodami zwierząt. Objawy to przede wszystkim uczucie rozbicia, bezsenność, bóle głowy, zdenerwowanie pocenie, zaczerwienienie twarzy oraz skurcze mięśni prowadzące do szczękościsku, porażenia mimicznych mięśni twarzy oraz zaburzeń ciśnienie tętniczego krwi. Do powikłań zalicza się zapalenie płuc, krwiaki wewnątrzmięśniowe, złamania kręgów, zapalenie mięśnia sercowego a w ostateczności zgon występujący u 30-50 na 100 chorych. Odporność po szczepieniu zmniejsza się z upływem czasu, dlatego potrzebne są dawki przypominające.
Krztusiec jest ostrą zakaźną chorobą układu oddechowego wywoływaną przez bakterie -pałeczki krztuśca. Objawów krztuśca zależą od wieku chorego i stanu uodpornienia, najbardziej typowe a jednocześnie niebezpieczne objawy krztuśca występują u nieuodpornionych niemowląt i małych dzieci, a najmniej typowe, łagodne u młodzieży i osób dorosłych. Krztusiec u niemowląt i noworodków związany jest z ryzykiem wystąpienia powikłań, tj. zapalenie płuc, bezdech, drgawki, encefalopatia. Powikłania u nastolatków i dorosłych, tj. nietrzymanie moczu, złamania żeber, zapalenia płuc, drgawki występują rzadziej. Odporność poszczepienna zmniejsza się z upływem czasu, dlatego konieczne są dawki przypominające szczepionki.
Poliomyelitis (nagminne porażenie dziecięce lub choroba Heinego-Medina) to ostra choroba zakaźna wywoływana przez poliowirusy. Jeżeli poliowirusy dostaną się do ośrodkowego układu nerwowego, mogą wywoływać uszkodzenie nerwów, co może prowadzić do niedowładu lub porażenia mięśni. Chorują głównie dzieci do 5 roku życia. Od ponad 30 lat nie ma zachorowań na poliomyelitis w Polsce jednak dopóki istnieją zachorowania gdzieś na świecie, konieczne jest kontynuowanie szczepień aby nie dopuścić do nawrotu choroby.

Szczepionka przeciwko odrze śwince i różyczce
Priorix

Priorix to szczepionka przeciwko odrze, śwince i różyczce. Może być ona stosowana u osób dorosłych, nastolatków i dzieci od 9. miesiąca życia. Szczepionka ta zawiera niewielkie ilości osłabionych wirusów powodujących odrę, świnkę i różyczkę. Szczepionki uczą układ odpornościowy, jak bronić się przed chorobą.
Odra to ostra, wirusowa choroba zakaźna, która bardzo łatwo się rozprzestrzenia wśród nieuodpornionych osób w każdym wieku i może powodować epidemie. Nie należy jej lekceważyć ponieważ powikłania z nią związane mogą być bardzo groźne. Źródłem zakażenia jest chory człowiek. Najczęstsze powikłania to zapalenie ucha środkowego, które prowadzi do utraty słuchu, biegunka, zapalenie płuc, ostre zapalenie mózgu prowadzące do obrzęku mózgu, zaburzenia wzroku prowadzące do ślepoty, rzadkie ciężkie uszkodzenia mózgu znane jako podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE), którego objawy pojawiają się kilka lat po chorobie. Odra jest najbardziej niebezpieczna dla dzieci do 5 lat oraz osób z zaburzeniami układu odporności. Co czwarta chora osoba wymaga hospitalizacji. Jedna na 1000 chorych umiera w przebiegu choroby.
Świnka (nagminne zapalenie ślinianek przyusznych) to wirusowa choroba zakaźna, której źródłem zakażenia jest chory człowiek. Infekcja przenosi się drogą kropelkową lub poprzez kontakt z przedmiotami skażonymi wydzieliną z gardła chorej osoby. Poważniejsze powikłania występują częściej u chłopców niż u dziewczynek. Są to zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie jąder prowadzące czasami do bezpłodności, zapalenie trzustki, rzadziej zapalenie stawów, mięśnia sercowego lub nerwu słuchowego, które prowadzi do trwałej głuchoty.
Różyczka jest wirusową choroba zakaźną, która może się przenosić tylko między ludźmi. Infekcja przenosi się drogą kropelkową. Różyczka u dzieci najczęściej przebiega łagodnie lub bezobjawowo. Na cięższy przebieg narażeni są głównie dorośli. Poważnymi powikłaniami różyczki są zapalenie spojówek, bóle mięśniowe oraz małopłytkowości i zapalenie mózgu występujące bardzo rzadko. Różyczka stanowi poważne zagrożenie dla ciężarnych prowadząc do ciężkich uszkodzeń płodu. Typowe objawy różyczki wrodzonej stanowią tzw. „triadę różyczkową Gregga”: wady serca i dużych naczyń, wady narządu wzroku oraz wady słuchu.

Szczepionka przeciwko Hib
Hiberix

Hib to skrót od nazwy bakterii Haemophilus influenzae typu b, odpowiedzialnych za ciężkie zachorowania u dzieci do 5 roku życia. Najczęstszym źródłem zakażeń Hib jest bezpośredni kontakt z nosicielem lub chorą osobą. Objawy zakażenia Hib przyjmują postać: zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia nagłośni, sepsy, zapalenia płuc, zapalenia szpiku kostnego, zapalenia stawów, ropowicy tkanki podskórnej. Wszystkie postacie zakażenia Hib charakteryzują się podstępnym początkiem i gwałtownym przebiegiem. Po zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych często występują powikłania, tj.: głuchota, padaczka, zaburzenia chodu, obniżenie sprawności intelektualnej.
Obowiązkowe szczepienia przeciw Hib wprowadzono w Polsce w 2007 roku. Od tego czasu liczba zachorowań Hib wyraźnie zmalała. Już po roku realizacji programu szczepień zidentyfikowano o 50% mniej inwazyjnych zakażeń wywołanych przez Hib.